Πόδια

• Πόδια

Ο τετρακέφαλος μηριαίος μυς είναι ένας μεγάλος μυς στο πρόσθιο διαμέρισμα του μηρού. Αποτελείται από τέσσερις μύες, τρεις πλατείς μύες (έσω, μέσω και έξω πλατύς) και τον ορθό μηριαίο μυ. Ο τετρακέφαλος εκτείνει τη κνήμη στην άρθρωση του γονάτου, ενώ ο ορθός μηριαίος συμβάλλει στην κάμψη του μηρού στην άρθρωση του ισχίου. Οι πλατείς μυς καταφύονται στην επιγονατίδα και στον τένοντα του τετρακέφαλου. Λόγω αυτής της θέσης καθηλώνουν την επιγονατίδα στη θέση της κατά τη διάρκεια των κινήσεων. Ο τετρακέφαλος συνδέεται με την επιγονατίδα με τον τένοντα του τετρακέφαλου.

Ο τετρακέφαλος μυς νευρώνεται από το μηριαίο νεύρο, με ίνες που προέρχονται κυρίως από τα επίπεδα Ο3 και Ο4 του νωτιαίου μυελού. Επομένως, ο έλεγχος αντανακλαστικής διεγερσιμότητας αυτών των επίπεδων μπορεί να γίνει με ένα κτύπημα από το ειδικό σφυράκι στον επιγονατιδικό σύνδεσμο, ο οποίος συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη και αποτελεί συνέχεια του τένοντα του τετρακέφαλου.

Οι τρεις πλατείς μύες εκφύονται από το μηριαίο οστό, ενώ ο ορθός μηριαίος από το ανώνυμο οστό. Όλοι αυτοί οι μύες καταφύονται πρώτα στην επιγονατίδα και στο τένοντα του τετρακέφαλου και μετά στην επιγονατίδα.

Ο έσω πλατύς εκφύεται από το ανώτερο τμήμα του μηριαίου οστού, σε μια συνεχή γραμμή που αρχίζει από προς τα εμπρός και έσω από τη μεσοτροχαντήρια γραμμή και συνεχίζει προς τα πίσω κατά μήκος της κτενιαίας γραμμής και του έσω χείλους της τραχείας γραμμής μέχρι την έσω υπερκονδύλια ακρολοφία. Οι ίνες του συγκλίνουν και ο μυς καταφύεται στην έσω πλευρά του τένοντα του τετρακεφάλου και της επιγονατίδας.

Ο μέσος πλατύς εκφύεται από τα ανώτερα δύο τρίτα της επιφάνειας του μηριαίου οστού και καταφύεται στην εν τω βάθη επιφάνεια του τένοντα του τετρακέφαλου και την έσω πλευρά της επιγονατίδας. Κάτω από το μέσο πλατύ βρίσκεται ένα μικρός μυς, ο αρθρικός μυς του γόνατος, ο οποίος συχνά αποτελεί μέρος του μέσου πλατέως μυός.

Ο έξω πλατύς είναι ο μεγαλύτερος από τους πλατείς μύες. Εκφύεται από μια συνεχή γραμμή που αρχίζει από την έξω μεριά της πρόσθιας μεσοτροχαντήριας ακρολοφίας και σχηματίζει μια καμπύλη που καταλήγει στο ανώτερο μέρος του έξω χείλους της τραχείας γραμμής. Οι ίνες του συγκλίνουν στην έξω πλευρά του τένοντα του τετρακέφαλου και το έξω χείλος της επιγονατίδας.

Τέλος, ο ορθός μηριαίος, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, εκφύεται από το ανώνυμο οστό, με αποτέλεσμα να περνά πάνω από δύο αρθρώσεις (του γονάτου και του ισχίου) και όχι από μία όπως οι πλατείς, οι οποίοι περνούν μόνο πάνω από την άρθρωση του γονάτου. Στο ανώνυμο οστό, ο ορθός μηριαίος διαθέτει δύο εκφυτικές κεφαλές:

• την ευθεία κεφαλήπου εκφύεται από την κάτω πρόσθια λαγόνια άκανθα.
• την λοξήή ανεστραμμένη κεφαλή που εκφύεται από μια τραχιά επιφάνεια πάνω από τη κοτύλη του ισχίου.

Οι δύο κεφαλές του ορθού μηριαίου ενώνονται και σχηματίζουν μια μακρόστενη ένα μακρόστενο σώμα (μυϊκή γαστέρα), η οποία πορεύεται πιο επιφανειακά από το μέσο πλατύ μυ, μεταξύ του έσω και έξω λοξού. Ο ορθός μηριαίος καταλήγει στο τένοντα του τετρακέφαλου και καταφύεται στη βάση της επιγονατίδας.

Ο δικέφαλος μηριαίος μυς εκφύεται με δύο εκφυτικές κεφαλές, τη μακρά από το ισχιακό κύρτωμα και τον ισχιοϊερό σύνδεσμο και τη βραχεία από την τραχεία γραμμή, την έξω υπερκονδύλια γραμμή και το έξω μεσομύϊο διάφραγμα.
Με την ενέργεια του κάμπτει και στρέφει προς τα έξω την κνήμη.

• Γάμπα

Ο μυς της γάμπας, βρίσκεται στο κάτω μέρος του ποδιού και στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο μύες, τον γαστροκνήμιο που είναι ο μεγαλύτερος και τον υποκνημίδιο που είναι ο μικρότερος.

• Ο γαστροκνήμιος (gastrocnemius) είναι ο μεγαλύτερος μυς της γάμπας που αποτελεί το ορατό εξόγκωμα κάτω από το δέρμα. Το γαστροκνήμιο έχει δύο μέρη ή «κεφάλια» που μαζί δημιουργούν ένα σχήμα διαμαντιού.
• Ο υποκνημίδιος (soleus) ή πελματικός είναι ο μικρότερος επίπεδος μυς που βρίσκεται κάτω από τον γαστροκνήμιο μυ.

Οι δύο αυτοί μύες συγχωνεύονται στη βάση του μυός της γάμπας. Ο σκληρός συνδετικός ιστός στο κάτω μέρος τους συγχωνεύεται με τον αχίλλειο τένοντα. Ο αχίλλειος τένοντας μπαίνει μέσα στο οστό της φτέρνας.

Οταν ο άνθρωπος περπατά, τρέχει ή πηδά, ο μυς της γάμπας τραβά την φτέρνα μέχρις ότου να καταστεί δυνατή η κίνηση προς τα εμπρός.